Guest Blog by writer Maurice Seleky: ‘De laatste videotheek’

Aan de Westerstraat in Amsterdam, tussen de Albert Heijn die nooit komkommer in voorraad heeft en Café Nol waar yuppen en Jordanezen een pact van bier hebben gesloten, ligt Videoland. Dit is een videotheek, één van de laatste van de stad. En eigenlijk is het zelfs geen videotheek meer, want je kunt er alleen nog DVD’s huren, chips en sigaretten kopen, de Filmkrant uit een schap grissen en deelgenoot worden van de altijd smaakvolle muziek van de videotheekmedewerkers – ze lijken net op programmeurs van Lowlands die voortdurend demo’s van hippe bands luisteren.

Je vindt er van alles: arthouse, porno, horror, comedy, documentaire, thrillers, oorlogsfilms, buitenlands geïmporteerd, Franse, Spaanse en Italiaanse cinema, de Scandinaviërs, de Duitsers, de Belgen, de Aziaten, de Britten en de Amerikaanse independent filmmakers. Je vindt er de Nederlanders (hoewel zelfs in de videotheek niemand is geïnteresseerd in de Nederlandse film), de televisieseries en de films die zich in de geheimzinnige zone tussen bioscoop en videotheek bevinden.

Je vindt er ook veel obscuurs, B-films, ex-rentals, koopjes die erop liggen te wachten om tenminste door één iemand helemaal uitgekeken te worden. Stomme films, klassiekers, zwart-wit, kleur, duizenden uren aan gedigitaliseerd celluloid vullen de wanden van vloer tot plafond en jij hoeft slechts een keuze te maken uit al dat moois.

Maar je vermoedt ook dat dit alles nog maar een paar jaar zal duren, want al het andere is immers ook zo snel verloren gegaan. Jij weet bijvoorbeeld nog hoe je liedjes van de radio opnam op een cassettebandje en dat het geven van een dergelijk bandje aan een meisje zo’n beetje het meest romantische was wat een jongen kon doen in zijn leven. Jij weet ook nog van het bestaan van telefooncellen, die geruisloos uit het straatbeeld zijn verdwenen, jij weet nog van urenlange conversaties op ICQ en jij weet nog alles van Paars. Je weet nog van de Rubiks-kubus, Michael Jackson en hoe opgelucht alle volwassenen waren toen het Westen de Golfoorlog won, nu al zo’n twintig jaar geleden. Dat was in de tijd dat oorlogen blijkbaar nog gewonnen konden worden.

Ergens weet je dat er een verband bestaat tussen de videotheek aan de Westerstraat en al die andere dingen. Je stelt je voor wat je later aan je kinderen en kleinkinderen gaat vertellen. Verhalen die getuigen van de laatste resten twintigste eeuw, misschien wel verhalen over de fiets en de auto die verdween, ongeveer in dezelfde periode als de televisie, de krant en het boek. Hoe alles plaatsmaakte voor het internet – Google, YouTube, Wikipedia, Facebook en Twitter – en hoe ook dat allemaal verdween.

Je vertelt verhalen over de teloorgang van de stad, die in de schachten van de Noord/Zuid-lijn werd gezogen, je vertelt over het einde van de politiek toen nog een moord alles erg grimmig maakte in het land, je vertelt over iedereen die alles vergat, omdat niemand meer wat opschreef. Je vertelt over het einde van de grenzen en de gulden, over de ruimtereizen en over alle feestjes, over alle muziek, die door iedereen gemaakt werd en waarvoor niemand meer betaalde. Je vertelt misschien over een aarde die vroeger rond was, vol diepte en geheimen, maar inmiddels plat was geworden, met alles wat de moeite waard was zichtbaar voor het blote oog, en hoe alles toen zijn waarde weer verloor.

Ja, je kijkt nog eens goed om je heen in Videoland en besluit dat je maar een keuze moet maken, om tenminste één film helemaal uit te kijken…

– Maurice Seleky

Maurice Seleky’s debut novel ‘EGO FABER’ is due out in September 2010.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

  1. Mar

    Fantastisch, vooral dat cassetteband gedeelte is erg herkenbaar :). Cool Maurice en leuk ook op jouw blog Lee!

    Reply
  2. Désirée

    Leuk stuk Maurice. Maar ik vroeg mij af heb jij nog wel een videorecorder/speler dan? Je moeder

    Reply
  3. Marieke

    Geniaal stuk!Ik kom er iedere dag langs en liet hem altijd links liggen. Na het lezen van jouw stuk ren in de volgende keer,na het booschappen doen bij de AH (waar inderdaad de komkommer altijd op is) even snel naar binnen.

    Reply
  4. Maurice

    @ Mar: thanks! x
    @ Floris: dank u!
    @ Desiree: dank je mam, en nee ik heb geen videorecorder meer, maar wel een DVD-speler… liefs
    @ Ruben: merci!
    @ Marieke: kijk, dit is natuurlijk geweldig, iemand die weer naar de videotheek gaat, haha! Dank je!

    Reply
  5. Kitty

    zaterdagavond nog ouderwets naar videoland in de maasstraat geweest voor minoes! leuk stuk!

    Reply